کو چنان عشقی که تا یک جا به فرساید وجودم

گفتمش مه چیست، گفتا سایه پرورد کلاهم

قصه توفان نوح افسانه ای از موج اشکم

شعله نار خلیل انگاره ای از برق آهم

کو چنان برقی که تا یک سر به سوزاند گیاهم

مالک عفوش ندانم تا نپوشاند خطایم

صاحب فضلش ندانم تا نبخشاید گناهم