کو چنان برقی که تا یک سر به سوزاند گیاهم

قصه توفان نوح افسانه ای از موج اشکم

شعله نار خلیل انگاره ای از برق آهم

کو چنان عشقی که تا یک جا به فرساید وجودم

مالک عفوش ندانم تا نپوشاند خطایم

صاحب فضلش ندانم تا نبخشاید گناهم

زیر شمشیر اجل بردم پناه از بی پناهی