مفتی شهر می خورد حسرت می پرستیم

تا لب می پرست او داد شراب مستیم

کاش به کوی نیستی خاک شوم که آن پری

چهره نشان نمی دهد تا به حجاب هستیم

دست امیدم ار شبی بر سر زلف او رسد