چه سحرها که بدین واسطه بیدار شدیم

کار شد تنگ چنان بر دل بیچاره ما

کز پی چاره بر غیر به ناچار شدیم

تا از آن طرف بناگوش چراغ افروزیم

لعل و زلفش سر دل جویی ما هیچ نداشت

وه که بی بهره هم از مهره هم از مار شدیم

نقد جان بر سر سودای جنون باخته ایم