هم ایمن از بلاییم، هم فارغ از گزندیم

تا از دو چشم مستت بیمار و دردمندیم

گفتی برو ز کویم تا پای رفتنت هست

زین جا کجا توان رفت زیرا که پای بندیم

از طاق ابروانت وز تار گیسوانت