هم خسته کمانیم، هم بسته کمندیم

گفتی برو ز کویم تا پای رفتنت هست

زین جا کجا توان رفت زیرا که پای بندیم

از طاق ابروانت وز تار گیسوانت

در دعوی محبت هم خوار و هم عزیزم

در عالم مودت هم پست و هم بلندیم

او جز ملامت ما بر خود نمی پذیرد