به هر چه می نگرم جلوه تو می بینم

که صید زخمی آن ترک سخت بازویم

امید طلعت او می برد به هر جایم

هوای طره او می کشد به هر سویم

به هر که میگذارم قصه تو می گویم

مجو خلاف رضای مرا که در همه عمر

به جز مراد تو هیچ از خدا نمی جویم