پسته نوشخند تو نشئه فزای بیهشان

مرده اگر ندیده ای زنده جاودان شود

پای بنه مسیح وش بر سر خاک خامشان

طره عنبرین تو غالیه سای انجمن

در غم رویت ای پری سوخته شد دل ملک

بس که رسید بر فلک آه جگر بر آتشان

تا دم باد صبح دم زلف تو می زند به هم