زبان تیشه با فرهاد گفتا در دم رفتن

که بعد از رام گردیدن، خطاکاری است رم کردن

زلیخا را محبت کرد رسوای جهان آخر

که بی تقصیر یوسف را نباید متهم کردن

که راه کوی شیرین را ز سر باید قدم کردن

فلک از کعبه کویش مرا بیرون کشید امشب

که نتوان قتل صید محترم را در حرم کردن