برای دوستان اسباب عشرت را مهیا کن

ز صحن این چمن آن سرو قامت را تمنا کن

به زیر سایه اش بنشین، قیامت را تماشا کن

به طرف بوستان باد بهار آمد، بشد شادی

نگارا تا لب پر نوش و زلف پر گره داری

درون خسته را دریاب و کار بسته را واکن

تو مشکین مو نباید ساعتی بی کار بنشینی