درد مرا به نیم شکرخنده چاره کن

بنمای روی خود ز پس پرده آشکار

یک باره راز هر دو جهان آشکاره کن

وقتی که چاره دل عشاق می کنی

با جام می شبی به شبستان من بیا

آسوده ام ز گردش ماه و ستاره کن

خواهی که دامن تو نگیرم روز حشر