آسوده ام ز گردش ماه و ستاره کن

وقتی که چاره دل عشاق می کنی

درد مرا به نیم شکرخنده چاره کن

با جام می شبی به شبستان من بیا

خواهی که دامن تو نگیرم روز حشر

در زیر تیغ جانب ما یک نظاره کن

خیر است آن چه می رسد از دست چون تویی