یک جو کمتر نشد خواهش بسیار من

تا بت و زنار من چهره و گیسوی توست

قبله حسد می برد از بت و زنار من

هر چه لبم بوسه زد گندم خال تو را

گر دو جهان می شود از کرم می فروش

مست نخواهد شدن خاطر هشیار من

تا سخنی گفته ام زان لب شیرین سخن