قامت به ناز افراخته، خلقی ز پا انداخته

زلف مسلسل ریخته، عنبرفشانی را ببین

زنجیر عدل آویخته، نوشیروانی را ببین

دل ها مسخر ساخته، کشورستانی را ببین

در خنده آن شیرین پسر، از پسته می بارد شکر

شکرفشانی را نگر، شیرین دهانی را ببین