دوش آن مه نامهربان، می زد به کام دشمنان

دل ها مسخر ساخته، کشورستانی را ببین

در خنده آن شیرین پسر، از پسته می بارد شکر

شکرفشانی را نگر، شیرین دهانی را ببین

بشکست جام دوستان، نامهربانی را ببین

در گلستان گامی بزن، می با گل اندامی بزن

پیرانه سر جامی بزن، دور جوانی را ببین