خطش نشسته بر زبر لعل نوش خند

عنبر غلام آن سر زلف دوتا ببین

بر خال چهره زلف کجش را نگون نگر

بالای دانه حلقه دام بلا ببین

در زیر سبزه چشمه آب بقا ببین

بیگانه شو ز خیل پری پیکران شهر

وان گه ز چشم او نگه آشنا ببین