در زیر سبزه چشمه آب بقا ببین

بر خال چهره زلف کجش را نگون نگر

بالای دانه حلقه دام بلا ببین

خطش نشسته بر زبر لعل نوش خند

بیگانه شو ز خیل پری پیکران شهر

وان گه ز چشم او نگه آشنا ببین

دست ار ندارد سجده محراب ابرویش