دستی که دل بر آن سر زلف دو تا کشید

من دیده ام قیامت خود در قیام او

دست کسی به نقره خامش نمی رسد

جانم بسوخت در سر سودای خام او

از من کشیده دست فلک انتقام او

ما را ببخش اگر به کشاکش فتاده ایم

کز اشتیاق دانه ندیدیم دام او