از من کشیده دست فلک انتقام او

دست کسی به نقره خامش نمی رسد

جانم بسوخت در سر سودای خام او

دستی که دل بر آن سر زلف دو تا کشید

ما را ببخش اگر به کشاکش فتاده ایم

کز اشتیاق دانه ندیدیم دام او

عاشق نمی کشد قدم از رهگذار دوست