بس جامه طاقت که بر اندام فروغی

هر دل که در افتاده به چاه ذقن تو

پیداست که هرگز ننهد روی به بهبود

زخم دل عشاق ز مشک ختن تو

گردیده قبا از هوس پیرهن تو