ترسم که پس از کوشش بسیار فروغی

الا که علاجش کنم از خاک ره تو

گر خون مرا چشم تو بی جرم بریزد

بینم گنه خویش و نبینم گنه تو

رحمی به گدایان نکند پادشه تو