مژگان چشم ساحر مردم ربای تو

آگاهیش ز راحت عشاق خسته نیست

هر کاو نشد نشانه تیر بلای تو

برگشته بخت آن که به خونش نیفکند

یارب چه مظهری که فروغی ز هر طرف

بگشاده چشم جان به امید لقای تو