یارب چه مظهری که فروغی ز هر طرف

هر کاو نشد نشانه تیر بلای تو

برگشته بخت آن که به خونش نیفکند

مژگان چشم ساحر مردم ربای تو

بگشاده چشم جان به امید لقای تو