حلقه آزادگان تن به بلا داده اند

تا تو قرین قمر زلف دوتا کرده ای

گر نه تو را دشمنی است با دل مجروح من

خال سیه را چرا غالیه سا کرده ای

تا شکن طره را دام بلا کرده ای

کار فروبسته ام هیچ گشایش ندید

تا گره زلف را کارگشا کرده ای