تا لب جان بخش را آب بقا کرده ای

من ز لبت صد هزار بوسه طلب داشتم

هر چه به من داده ای وام ادا کرده ای

من به جگر تشنگی ثانی اسکندرم

خضر مبارک قدم سبزه خط تو بود

کز اثر مقدمش میل وفا کرده ای

با خبر از حال ما هیچ نخواهی شدن