دل ز غمت آخرم به ناله درآمد

اشک منی یا ز دیده چشمه آبی

ای که به برهان عقل، منکر عشقی

با تو چه گویم که در شمار دوابی

من که ننالیده ام ز هیچ عذابی

زان به خطا کشتیم که کس نشنیده

ترک خطایی رود به راه صوابی