ترک خطایی رود به راه صوابی

دل ز غمت آخرم به ناله درآمد

من که ننالیده ام ز هیچ عذابی

زان به خطا کشتیم که کس نشنیده

چشم تو خون بی حساب کرده ولیکن

جرم تو ناورده کس به هیچ حسابی

آه که در محفلت ز شرم محبت