دوش آن تار سر زلف به چنگ آوردم

بی قرار عجبی داده قرار عجبی

جان به یک جلوه جانانه نمودیم نثار

جلوه گاه عجبی بود و نثار عجبی

شب تاریک زدم چنگ به تار عجبی

هم لبش بوسه زدم هم به کنارش خفتم

بوسه گاه عجبی بود و خمار عجبی