ای کاش ببینند جراحات درونم

بر روی زمین غیرت ماه فلکستی

یارب چه سواری تو که بر غارت دلها

سرگرم ز هر گوشه پی تاز و تکستی

تا خلق بدانند که کان نمکستی

عشق آمده عقل از پی بیچاره گیش رفت

وین نیست یقین تو که در عین شکستی