وین نیست یقین تو که در عین شکستی

ای کاش ببینند جراحات درونم

تا خلق بدانند که کان نمکستی

عشق آمده عقل از پی بیچاره گیش رفت

ای شیخ که منعم کنی از جنت کویش

زین نکته توان یافت که اهل درکستی

ای عشق جهان سوز درآ از در اغیار