ای شیخ که منعم کنی از جنت کویش

تا خلق بدانند که کان نمکستی

عشق آمده عقل از پی بیچاره گیش رفت

وین نیست یقین تو که در عین شکستی

زین نکته توان یافت که اهل درکستی

ای عشق جهان سوز درآ از در اغیار

تا یار بداند که چه مجرب محکستی