کشتی و بر خاک کشتگان نگذشتی

از غم عشقت چه جامه ها که دریدم

وز پی قتلم چه نامه ها که نوشتی

خستی و درمان خستگان ننمودی

وای بر آن دل که درد عشق ندادی

حیف بر آن جان که داغ شوق نهشتی

تخم محبت بری نداد فروغی