وای بر آن دل که درد عشق ندادی

وز پی قتلم چه نامه ها که نوشتی

خستی و درمان خستگان ننمودی

کشتی و بر خاک کشتگان نگذشتی

حیف بر آن جان که داغ شوق نهشتی

تخم محبت بری نداد فروغی

دانه بی حاصل از برای چه کشتی