که به یک جلوه مرا صورت بی جان کردی

سینه صد چاک و جگر پاره خدا را بنگر

که چه ها با من از آن چاک گریبان کردی

حیرتی دارم از آن صورت زیبا که تو راست

عندلیب دل من نغمه سرا شد روزی

کانجمن را ز رخت صحن گلستان کردی

خون بهای دلم از لعل گهربار بیار