نام شمشیر تو آسایش جان باید کرد

کانجمن را ز رخت صحن گلستان کردی

خون بهای دلم از لعل گهربار بیار

چون به خون غرقه اش از خنجر مژگان کردی

که ز کشتن همه دشوار من آسان کردی

سالها در طلبت گوشه نشینی کردم

تا گذاری به سر گوشه نشینان کردی