بر شاه منشین و منمای دست

بدو گفت کای ناکس بی خرد

ترا مردم از مردمان نشمرد

ندانی که پیش که داری نشست

سرت پر ز تیزی و کنداوریست

نگویی مرا خود که شاه تو کیست

اگر نیستی فر این نامدار