سر کوی نکویان کافرستان است پنداری

ز کویش دوش می آمد خروش حسرت انگیزی

دل از کف داده ای در دادن جان است پنداری

کسی نشنیده هرگز داد دلهای مسلمانان

رسنهای رسا از هر طرف تابیده گیسویش

گرفتاری در آن چاه زنخدان است پنداری

ز تقریری که واعظ می کند بر عرشه منبر