گذشت از سر جان کاری آسان است پنداری

نمی گردد زمانی خاطرم جمع از پریشانی

هنوز آن طره مشکین پریشان است پنداری

مرا تا چند گویی بگذر از جانان به آسانی

گرفت از من بهای بوسه لعلش جان شیرین را

ولی بسیار از این سودا پشیمان است پنداری

فروغی از مه رخسار ساقی بزم شد روشن