خدیو ذره پرور ناصرالدین شاه نیک اختر

ولی بسیار از این سودا پشیمان است پنداری

فروغی از مه رخسار ساقی بزم شد روشن

فروغش از ادیب المک سلطان است پنداری

که در ایوان رخش مهر درخشان است پنداری

شه بخشنده عادل، گهر بخشای دریادل

که دست همتش ابر درافشان است پنداری