که از هر سو هزاران کشته خونین کفن داری

من آن شهرم که سیلاب محبت ساخت ویرانم

تو آن گنجی که در ویرانه دلها وطن داری

نخواهی بر سر خاک من آمد روز محشر هم

گرفتار کمندت تازه گردیدم به امیدی

که لطف بی نهایت با اسیران کهن داری

اگر از پرده رازم آشکارا شد چه غم دارم