تو به خوش منظری و بنده صاحب نظری

پری از شرم تو در پرده نهان شد وقتی

که برون آمدی از پرده پی پرده دری

شهره شهر شدم از نظر همت شاه

آفتاب فلک عدل ملک ناصردین

که ازو ملک ندیده ست به جز دادگری

آن که تا دست کرم گسترش آمد به کرم