آسمان با قمری این همه نازش دارد

آنچنان شیفته گردی که گریبان بدری

با وجودت دو جهان بی خبر از خویشتنند

تو چنان واله خود کز دو جهان بی خبری

چون ننازی تو که دارنده چندین قمری

شاید ار تنگ دلان تنگی شکر نکشند

تا تو ای تنگ دهان صاحب تنگ شکری