تا تو ای تنگ دهان صاحب تنگ شکری

آسمان با قمری این همه نازش دارد

چون ننازی تو که دارنده چندین قمری

شاید ار تنگ دلان تنگی شکر نکشند

هیچ کس را ز تو امکان شکیبایی نیست

که توان تن و کام دل و نور بصری

من ملول از غم و غیر از تو به سر حد نشاط