گر با پری نداری نسبت چرا همیشه

ترسم نکرده باشی رحمی به خسته جانی

بر بسته سحر چشمش دست قوی دلان را

زور این چنین که دیده ست آنگه ز ناتوانی

در خاطرم مقیمی وز دیده ام نهانی

صفهای دلبران را بر یکدگر شکستی

گویا کمین غلامی از خسرو جهانی