آه اگر بر دل دیوانه ترحم نکنی

تو سیه زلف و سیه چشم و سیه مژگانی

نه همین دانه خال تو ره آدم زد

کز سر زلف سیه دامگه شیطانی

تو که با سلسله زلف عبیر افشانی

گر دل از نقطه خال تو بنالد نه عجب

عجب این است که در دایره امکانی