عجب این است که در دایره امکانی

آه اگر بر دل دیوانه ترحم نکنی

تو که با سلسله زلف عبیر افشانی

گر دل از نقطه خال تو بنالد نه عجب

مگر ای زلف ز حال دلم آگه شده ای

که پراکنده و شوریده و سرگردانی

گر پریشان شوی از زلف پری رخساری