که پراکنده و شوریده و سرگردانی

گر دل از نقطه خال تو بنالد نه عجب

عجب این است که در دایره امکانی

مگر ای زلف ز حال دلم آگه شده ای

گر پریشان شوی از زلف پری رخساری

صورت حال فروغی همه یکسر دانی