مگر ای زلف ز حال دلم آگه شده ای

تو که با سلسله زلف عبیر افشانی

گر دل از نقطه خال تو بنالد نه عجب

عجب این است که در دایره امکانی

که پراکنده و شوریده و سرگردانی

گر پریشان شوی از زلف پری رخساری

صورت حال فروغی همه یکسر دانی