پس چرا نافه چین است بدین ارزانی

گر چه آن زلف سیه را تو نمی لرزانی

چون دو زلف تو پراکنده و سرگردانم

که تو یک بار مرا گرد سرت گردانی

مار زلفین بتان حلقه به رخسار زند