مار زلفین بتان حلقه به رخسار زند

پس چرا نافه چین است بدین ارزانی

چون دو زلف تو پراکنده و سرگردانم

که تو یک بار مرا گرد سرت گردانی

زلف چون مار تو چنبر زده بر پیشانی

خلقی از روی تو در کوچه بی آرامی

جمعی از موی تو در حلقه بی سامانی